Onze vriendschap begon bij de honden.
Bij die gedeelde liefde voor de bullbreeds. Bij het onrecht dat we zagen en het verdriet om al die honden die het slachtoffer werden van mensen.
Als er iemand was die zich het lot van deze honden aantrok, dan was jij het wel, lieve Nath.
Jij kon je er zó ontzettend kwaad om maken. Om het onrecht. Om de vooroordelen. Om mensen die niet verder keken dan het uiterlijk van een hond.
En je liet je horen ook.
Je was niet iemand die haar mond hield omdat anderen dat liever hadden. Je sprak je uit, stond voor wat je geloofde en liet je niet zomaar wegzetten. Ook niet als je daar bakken met haat en onbegrip voor terugkreeg.
Want jeetje Nath, wat heb jij soms over je heen gekregen.
Mensen die je veroordeelden. Mensen die niet begrepen waar jouw enorme passie vandaan kwam. Mensen die geen idee hadden hoeveel het leed van deze honden jou aan het hart ging.
Maar opgeven?
Nee hoor. Dat zat niet in jou.
Je had een vuur in je dat maar moeilijk te doven was. Een enorme liefde voor deze honden en een rechtvaardigheidsgevoel waar je niet zomaar omheen kon.
En wat heb jij veel betekend voor de bullbreeds.
In 2008 werd de RAD afgeschaft. Een belangrijke overwinning in een strijd waarin jij, samen met anderen, een grote rol hebt gespeeld.
Dankzij die strijd kunnen zoveel mensen vandaag met hun bullbreed lopen zonder het juk van dat oude verbod.
En dat is iets om trots op te zijn, Nath.
Iets waar best wat vaker bij stilgestaan mag worden.
Want achter die overwinning zaten mensen die niet wegkeken. Mensen die bleven strijden, ook wanneer het moeilijk werd. En jij was daar één van.
Maar zoals jij als geen ander wist, was de strijd daarmee niet voorbij.
Nog steeds zijn er honden die de rekening betalen voor het gedrag van mensen. Nog steeds worden bullbreeds veroordeeld op hun uiterlijk. Nog steeds moeten ze opboksen tegen vooroordelen en een stigma waar ze zelf helemaal niets aan kunnen doen.
En dat moet anders.
Dat vond jij. En daarin had je een hartstikke goed punt.
Maar Nath, als ik aan jou denk, denk ik niet alleen aan die strijd.
Dan denk ik ook aan jou als vriendin.
Aan onze gesprekken. Onze humor. Onze heerlijke gekkigheid.
Jeetje, wat konden wij samen keten!
Gekke plaatjes maken. Elkaar de meest idiote dingen sturen. Onzin uithalen waar een ander waarschijnlijk helemaal niets van begreep.
En natuurlijk onze honden.
Hun virtuele hondenrelatie. 😂
En ons fantastische plan om iedereen wijs te maken dat we een nestje zouden gaan fokken.
Wat hebben we daar een lol om gehad!
En weet je, Nath, dat zijn van die herinneringen die nu misschien wel extra veel betekenen.
Want naast alles wat ons verbond in onze liefde voor dieren, was er ook gewoon die vriendschap. Dat stukje van ons samen. Die humor, dat vertrouwen en die kleine dingen waar we allebei zo van konden genieten.
Je hoefde niet altijd met grote woorden te komen om iemand bij te blijven.
Soms was een stom plaatje genoeg.
Een flauwe grap.
Een gesprek dat nergens over ging en daardoor juist zo heerlijk was.
En juist dat ga ik missen.
Jou.
Jouw gekkigheid. Jouw vuur. Jouw uitgesproken karakter.
Want je was er eentje, hoor.
Niet altijd de makkelijkste misschien. Niet iemand die zich zomaar naar de mond liet praten. Maar wel iemand met een enorm hart.
Je was geen briesje, Nath.
Je was een storm.
Eentje die binnenkwam, van zich liet horen en niet zomaar weer ging liggen.
Een pitbull in hart en nieren.
Krachtig. Loyaal. Eigenwijs. Onverschrokken.
En met een hart van goud.
Wat vind ik het verdrietig dat je er niet meer bent.
Dat ik je niet zomaar meer iets kan sturen. Dat er geen nieuwe gekke gesprekken meer komen. Dat we geen nieuwe herinneringen meer kunnen maken.
Het voelt zo onwerkelijk.
En zo oneerlijk.
Ik had je nog zoveel meer tijd gegund.
Nog zoveel gelach. Nog zoveel gesprekken. Nog zoveel van die idiote momenten die niemand anders zou begrijpen.
Gewoon nog zoveel Nath.
En wat doet het pijn om te beseffen dat dat niet meer kan.
Soms denk ik ook aan hoeveel mensen eigenlijk geen idee hebben van wat jij voor deze wereld hebt betekend.
Hoeveel honden dankzij jouw inzet een andere toekomst kregen. Hoeveel onrecht jij zichtbaar hebt gemaakt. Hoeveel mensen je hebt wakker geschud.
Ik hoop dat je zelf hebt geweten hoeveel verschil je hebt gemaakt.
Dat je wist dat jouw strijd ertoe deed.
Dat je wist dat je niet voor niets zo vaak je nek hebt uitgestoken.
Want dat heb je, Nath.
En dat mag nooit vergeten worden.
Maar ik hoop ook dat je wist hoeveel je als mens betekende. Niet alleen om waar je voor stond, maar gewoon om wie je was.
Om je humor. Je warmte. Je koppigheid. Je enorme hart.
Om de vriendin die je was.
Want uiteindelijk zijn het niet alleen de grote dingen die blijven.
Het zijn ook de kleine herinneringen.
De grapjes die je ineens weer te binnen schieten. De momenten waarop je iets ziet en automatisch denkt dat je dat aan haar had moeten sturen.
En dan komt het besef weer even binnen.
Oh ja…
Je bent er niet meer.
En dat doet pijn.
Lieve Nath, er was maar één jij.
En hoewel ik weet dat de strijd voor de bullbreeds doorgaat, zal het nooit meer hetzelfde zijn zonder jou.
Ik zal je missen om alles wat je was.
Om je vuur en je strijdlust, maar net zo goed om je gekke kop en onze heerlijke onzin.
Ik zal onze herinneringen koesteren. De mooie, de grappige en alles daartussenin.
En wanneer ik weer eens moet lachen om iets wat alleen wij samen zo grappig konden vinden, zal ik even aan je denken.
Met een glimlach.
En waarschijnlijk ook met een traan.
Want wat had ik je graag nog langer als vriendin bij me gehad.
Rust zacht, mooie, lieve, gekke Nath.
Ik hoop dat je ergens bent waar geen leed is. Waar geen honden pijn wordt gedaan. Waar je hart niet telkens opnieuw hoeft te breken om wat mensen dieren kunnen aandoen.
Je hebt hier je sporen achtergelaten, lieve meid.
En je wordt gemist.
Door de honden waarvoor je zo hard hebt gestreden.
Door de mensen die jou bewonderden.
En door de mensen die het geluk hadden om ook de andere Nath te kennen.
Dank je wel voor de herinneringen, voor de lachbuien en voor alle gekkigheid die we samen hebben gehad.
Ik had je nog lang niet willen missen.
Love you. ❤️
